Wyprawy wspinaczkowe
witamy 2018-06-22
Wspinaczka górska
Wstecz


Dodano dnia:
2018-04-10

Zdobyć Mont Blanc. Zadanie dla alpinistów

Poradniki

Dla nas alpinistów, przybywających często z daleka by go zdobyć, Mont Blanc jest czymś więcej niż szczytem. Jest marzeniem, wręcz mitem. Na zboczach góry zapisana jest piękna historia naszej pasji. Poprzez wielki wysiłek, czystość krajobrazu, elegancję szczytów, partnerstwo w zespole, walkę z dużą wysokością, powstaje unikalne doświadczenie. Wszyscy mamy ochotę nim się podzielić.

Ten niezwykły symbol alpinizmu jest często również miejscem, w którym widać zły obraz naszych praktyk. Tłumy ludzi w niektóre dni, brak szacunku dla miejsca i innych osób, porażki lub tragedie zaciemniająten obraz. Jeżeli nie będziemy się tego wystrzegać to degradacja może ograniczyć naszą swobodę w wychodzeniu na szczyt. Wspólnota ludzi gór dzięki wielu talentom, może pokazać, że droga na ten najwyższy w Alpach szczyt pozostanie wyjątkowym i ogólnodostępnym miejscem, nadając doświadczeniu Mont Blanc nowy wymiar. 

Szczyt na 4810m, jest zadaniem dla alpinistów. Ta góra nie jest dla wszystkich. Należy się przygotować, zebrać informacje, wyposażyć w sprzęt. Opanowanie technik i zapoznanie się z terenem wymagają czasu. Chcąc dostać się w dzikie i piękne miejsce, akceptuje się ryzyko. Jednak przede wszystkim, sztuka chodzenia po górach polega na opanawaniu tego ryzyka. Dlatego pierwszym zadaniem jest zidentyfikować i zrozumieć niebezpieczeństwa jakim się stawia czoło, by mieć gotowe odpowiednie rozwiązania.

Te monumentalne zakątki są również wrażliwe. Pozostawmy je w czystości,przestrzegajmy ograniczeń i zasad w schroniskach, znośmy śmieci, używajmy przygotowanych toalet.

Panorama Mont Blanc z płn. zach

Udane doświadczenie Mont Blanc to nie tylko dodanie jego szczytu do swojej listy osiągnięć, to również bezpieczne zejście, z głową pełną wyjątkowych wspomnień. W obliczu terenu trudniejszego niż się zakładało, złych warunków, źle przygotowanej grupy lub gorszego dnia, kondycji, dobrze zarządzony odwrót jest również formą zbiorowego sukcesu. Być może tego dnia wyjście w inne miejsce będzie lepszym rozwiązaniem.

Wolność to danie sobie szansy na ponowną próbę

7 dróg na dach Alp

Na Mont Blanc prowadzi więcej niż jedna droga.

W okresie nasilenia ruchu turystycznego warto jest pójść mniej popularną drogą. Najbardziej techniczne wymagają dużego doświadczenia. Kolejność ze względu na trudności i ekspozycje na ryzyko.

1. Droga normalna przez Gouter
Wycena: PD. Deniwelacja 1450m + 1000m lub 800m + 1650m (noc w Tete Rousse)
Śpiąc w Tete Rousse deniwelacja jest większa (1650m) ale pokonuje się żleb w dobrym czasie i można spać w schronisku Gouter wracając.

2. Trzy szczyty (Tacul, Mont Maudit, Mont Blanc)
Wycena: PD. Deniwelacja 1200m.
Bardziej techniczna i wymagająca niż droga normalna. Kusi coraz większą liczbę alpinistów. Zejście przez Gouter lub Grands Mulets.

3. Grands Mulets i grań Dome du Gouter
Wycena: PD+. Deniwelacja 700m + 1800m.
Klasyczna droga narciarska oraz droga do zejścia. Historyczna droga, której pokonywanie pieszo nie jest zalecane, ze względu na zagrożenie serakami z Petit Plateau. Alternatywna to przejście północną granią Dome du Gouter od schroniska przed dojściem do schronu Vallot.

4. Włoska droga normalna (lub Aiguilles Grises)
Wycena: PD+. Deniwelacja 1300m (lub 800m + 1000m).
Droga normalna od strony włoskiej. Piękna i długa wycieczka w śniegu, na lodowcu. Możliwość noclegu pośredniego w Gouter.

5. Trawers Miage, Bionnassay, Mont Blanc
Wycena: AD. Deniwelacja 1450m + 1100m + 1650m.
Długa ekspedycja z bardzo powietrznymi ostrymi graniami.

6. Ostroga Tournette
Wycena: AD. Deniwelacja 1700m + 1400m.
Poważna, eksponowana droga wymagająca wspinaczki i sprzętu do asekuracji.

7. Grań Innominaty
Wycena: D+. Deniwelacja 900m + 1500m + 800m.
Trudna, eksponowana droga ze skomplikowanym przebiegiem

Być świadom zagrożeń

Nie mylić trudności z niebezpieczeństwem. Najbardziej popularne drogi na Mont  Blanc nie są zbyt trudne. Z kolei występują na nich wszystkie zagrożenia właściwe dla tego miejsca. Chcąc zmniejszyć ryzyko, należy zacząć od prawidłowej identyfikacji zagrożeń w terenie, znać warunki w danym dniu i możliwości swojego zespołu.

Wysokość
Wraz ze wzrostem wysokości zmniejsza się ilość tlenu. Choroba wysokościowa jest stałym zagrożeniem. Ból głowy, bezsenność, zadyszka, brak apetytu, mdłości, wymioty. Te symptomy mogą pojawić się od 3500m. Należy się wtedy wycofać. Odpowiednia aklimatyzacja zapobiega chorobie wysokościowej.

Zimno
Na dużej wysokości, prawie 5000m, pogoda może się gwałtownie pogorszyć co objawia się następującymi zjawiskami: mgła,  zimno potęgowane przez gwałtowne podmuchy wiatru, śnieg, grad, burze, pioruny. Trzeba umieć rozpoznać znaki ostrzegawcze i wiedzieć kiedy się wycofać.

Zabłądzenie
Jednym z najpoważniejszych zagrożeń na Mont Blanc jest zgubienie się w niespodziewanie pojawiającej się mgle w szczególności w pobliżu szczytu lub między Aiguille i Dome du Gouter. Nie wyrusza się bez mapy i instrumentów do orientacji i wiedzy jak ich używać.

Upadek
Ryzyko upadku rośnie wraz z nachyleniem zbocza, tak jak na grani Gouter, pod col  du Maudit lub na grani des Bosses. O ile miękki śnieg pozwala na bezpieczne przejście zboczy, to stają się one śliskie, gdy śnieg jest twardy. Dobra technika i odpowiednie związanie się liną jest niezbędne.

Uczęszczana droga
Obecność innych zespołów na popularnych drogach uspokaja, często za bardzo. Daje fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Człowiek zadawala się podążaniem i traci swoją zdolność oceny. Duża liczba ludzi powoduje spowolnienie marszu, wręcz korki, utrudnia „mijanki” i zwiększa ekspozycję na niebezpieczeństwo.

Ekstremalne zmęczenie
Wysokość, zimno, deniwelacja, brak kondycji mogą spowodować wielkie zmęczenie i rezygnację. Zadaniem uczestników wyprawy jest wzajemne zwracanie uwagi na takie objawy.

Szczeliny
Lodowce są miejscami bardzo uszczelnione. Niezbędne jest prawidłowe związanie się zespołu i sprzęt do ratownictwa ze szczelin.

Spadające seraki
Lodowce przemieszczają się niepostrzeżenie w swoim rytmie. Seraki znajdujące się w równowadze mogą nagle spaść, zwłaszcza spod Mont Blanc du Tacul, Petit Plateau czy Grand Plateau. Unikać tych miejsc lub przebywać w nich najkrócej jak to możliwe.

Lawiny
Na tej wysokości śnieg leży niezależnie od pory roku. Po okresie złej pogody należy się wystrzegać stoków o nachyleniu ponad 300, zwłaszcza w okolicach Gouter lub pod Tacul. W lecie śnieg stabilizuje się szybciej. Pamiętajmy o wzięciu „pipsa”, łopaty do śniegu i sondy.

Spadające kamienie
Kamienie spadają naturalnie bądź zrzucone przez inne zespoły wymagają wielkiej uwagi. Zwłaszcza w żlebie Gouter…

  • Znajdź odpowiedniego partnera w klubie wysokogórskim

lub

  • znajdź profesjonalnego przewodnika

  

 

Żleb Gouter 

Czynniki zwiększające ryzyko

  • temperatura powyżej zera stopni
  • suche powietrze: ładna, słoneczna pogoda

Najbardziej krytyczne godziny są pomiędzy 11.00 a 13.30!

Czynniki zmniejszające ryzyko

  • temperatura poniżej zera stopni
  • zachmurzenie: mała ilość słońca

Obecność śniegu w żlebie nie ma wpływu na częstość z jaką spadają kamienie. Śnieg może natomiast częściowo chronić przed porwaniem innych kamieni oraz amortyzuje odbijające się kamienie w żlebie

 Do zobaczenia

Krzysztof Treter




Wstecz



  AKTUALNOŚĆI
 
2006 © Agencja Trekking Sport :: tel.: +48 (34) 365 24 04; +48 601 09 72 55
 
 





Tablice Gabloty sekretarki szkolenia Tworzenie stron Warszawa łóżka do masażu smiechowo.lapy.pl/?t